Η συζήτηση γύρω από την είσοδο των κινεζικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Ευρώπη, συνοδεύεται συχνά από δραματικούς τόνους και φόβους για ένα επικείμενο «τσουνάμι» που θα σαρώσει τους παραδοσιακούς κατασκευαστές. Ωστόσο, η πραγματικότητα μέχρι σήμερα μοιάζει περισσότερο με μια σύντομη αστραπή, παρά με μια ανεξέλεγκτη καταιγίδα. Παρά τον έντονο θόρυβο, ελάχιστες κινεζικές μάρκες στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, έχουν καταφέρει να αποκτήσουν ουσιαστικό μερίδιο αγοράς, ενώ τα στοιχεία πωλήσεων είναι αποκαλυπτικά.
Μέχρι το τέλος του 2024, κανένα αμιγώς κινεζικό ηλεκτρικό μοντέλο, δεν συγκαταλέγεται στα δέκα δημοφιλέστερα EV στην Ευρώπη. Η ιστορία της αυτοκινητοβιομηχανίας δείχνει ότι τέτοιες «επαναστάσεις» σπάνια εξελίσσονται όπως αρχικά αναμένονται. Οι ασιατικές μάρκες που τελικά καθιερώθηκαν στην Ευρώπη, όπως η Toyota, η Hyundai και η Kia, χρειάστηκαν δεκαετίες επενδύσεων, προσαρμογής και επιμονής για να πετύχουν. Και ακόμη κι αυτές αποτελούν μια μικρή ομάδα «επιζώντων» μέσα σε ένα πολύ πιο ευρύ και ανταγωνιστικό τοπίο.
Η σκληρή ενοποίηση της κινεζικής αγοράς
Την ίδια στιγμή, στην Κίνα βρίσκεται σε εξέλιξη μια ιδιαίτερα βίαιη διαδικασία ενοποίησης. Ο αριθμός των κατασκευαστών ηλεκτρικών οχημάτων, έχει καταρρεύσει μέσα σε λίγα χρόνια: από σχεδόν 500 εταιρείες το 2018, σήμερα απομένουν περίπου 129. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της AlixPartners, μέχρι το 2030, μόνο 15 από αυτές αναμένεται να επιβιώσουν.
Η βασική αιτία αυτής της «φυσικής επιλογής», είναι η έλλειψη κερδοφορίας. Το 2024, μόλις πέντε εταιρείες κατάφεραν να εμφανίσουν κέρδη στον τομέα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων: BYD, Tesla, Li Auto, Seres και Huawei. Ακόμη και γνωστά ονόματα όπως η Nio και η Xpeng συνεχίζουν να λειτουργούν με ζημίες, παρά την τεχνολογική τους υπεροχή. Σύμφωνα με ακαδημαϊκές εκτιμήσεις, κατασκευαστές που δεν ξεπερνούν τα 2 εκατομμύρια πωλήσεις, ετησίως δύσκολα θα επιβιώσουν μεσοπρόθεσμα.
Η κατάσταση αναμένεται να γίνει ακόμη πιο απαιτητική μετά το 2026, όταν θα τερματιστούν οι κρατικές επιδοτήσεις στην Κίνα. Χωρίς αυτήν την οικονομική «ομπρέλα», πολλές εταιρείες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν το πραγματικό κόστος παραγωγής και εξέλιξης, κάτι που δεν θα αντέξουν όλες.
Οι κινεζικές μάρκες που ξεχωρίζουν στην Ευρώπη
Παρά τις δυσκολίες, ορισμένες κινεζικές μάρκες έχουν ήδη καταφέρει να εδραιώσουν παρουσία στην ευρωπαϊκή αγορά. Η BYD ξεχωρίζει ως ο πιο επιθετικός και οργανωμένος παίκτης, με σχέδιο δημιουργίας έως και 2.000 αντιπροσωπειών σε ολόκληρη την ήπειρο. Η στρατηγική της, βασίζεται σε μεγάλους όγκους παραγωγής και ιδιαίτερα ανταγωνιστικές τιμές, ακόμη και αν αυτό σημαίνει προσωρινές ζημίες. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι σημαντικό ποσοστό των πωλήσεών της, προέρχεται από plug-in υβριδικά και όχι από αμιγώς ηλεκτρικά μοντέλα.
Η MG, υπό την ομπρέλα της SAIC, εκμεταλλεύεται με επιτυχία τη βρετανική της κληρονομιά, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων καταναλωτών. Η ισορροπία ανάμεσα σε ηλεκτρικά και υβριδικά μοντέλα, αποδεικνύεται καθοριστική, σε μια αγορά που παραμένει επιφυλακτική απέναντι στην πλήρη ηλεκτροκίνηση.
Στον τεχνολογικό τομέα, η Xpeng επιχειρεί να τοποθετηθεί ως η «κινεζική Tesla», δίνοντας έμφαση στο software, στην αυτόνομη οδήγηση και στα αμιγώς ηλεκτρικά μοντέλα. Αντίστοιχα, η Zeekr, επωφελείται από τη στήριξη του ομίλου Geely, που της εξασφαλίζει οικονομική σταθερότητα και πρόσβαση, σε ευρωπαϊκή τεχνογνωσία μέσω της Volvo και της Lotus.
Παράλληλα, εταιρείες όπως η Leapmotor, με τη στήριξη της Stellantis, η Xiaomi με το ισχυρό brand της στα ηλεκτρονικά και η Chery με πιο συντηρητική στρατηγική ανόδου, φιλοδοξούν να βρουν τη θέση τους στο ευρωπαϊκό οικοσύστημα.
Τι μας διδάσκει η ιστορία
Η εμπειρία από την είσοδο των ιαπωνικών και κορεατικών μαρκών είναι αποκαλυπτική. Τέσσερις δεκαετίες μετά, οι Ιάπωνες κατασκευαστές κατέχουν περίπου το 15% της ευρωπαϊκής αγοράς, με τη συντριπτική πλειονότητα να συγκεντρώνεται γύρω από την Toyota. Συνολικά, λιγότερες από δέκα ασιατικές μάρκες έχουν πραγματικά ισχυρή παρουσία.
Όλα δείχνουν ότι ένα παρόμοιο σενάριο θα ακολουθήσουν και οι κινεζικές εταιρείες. Μέχρι το 2030, πιθανότατα μόνο 5 έως 10 μάρκες, θα αποτελούν τον βασικό κορμό της κινεζικής παρουσίας στην Ευρώπη, ενώ οι υπόλοιπες θα χαθούν, ή θα απορροφηθούν από ισχυρότερους ομίλους.
Η ενοποίηση μόλις ξεκίνησε. Οι πραγματικοί νικητές, θα είναι εκείνοι που θα καταφέρουν να συνδυάσουν κερδοφορία, τεχνολογία και αξιόπιστη διεθνή παρουσία. Για την Ευρώπη, αυτό σημαίνει λιγότερα ονόματα, αλλά πιο σοβαρούς και μακροπρόθεσμους παίκτες – και όχι μια πλημμυρίδα εφήμερων εμπορικών σημάτων.
Πηγή: rouleur-electrique.fr