Toyota κατά ΕΕ: Ζητά αλλαγές στους στόχους CO₂ και ανατροπή του σχεδίου για το 2035

Η Toyota ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσει την πολιτική της για την αυτοκινητοβιομηχανία, προτείνοντας χαμηλότερες απαιτήσεις για τις εκπομπές CO₂, μεγαλύτερη ευελιξία ως προς τις τεχνολογίες κίνησης και ένα νέο μοντέλο βιομηχανικής συνεργασίας με χώρες εκτός της ευρωπαϊκής αγοράς.

Η ιαπωνική εταιρεία θεωρεί ότι η μετάβαση σε αυτοκίνητα χαμηλών και μηδενικών εκπομπών πρέπει να συμβαδίζει με τις πραγματικές δυνατότητες των κατασκευαστών, την αγοραστική συμπεριφορά των καταναλωτών και την ανάπτυξη των απαραίτητων υποδομών. Για τον λόγο αυτό, προτείνει αλλαγές στο υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο, με ορίζοντα το 2030 και το 2035, υποστηρίζοντας ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία χρειάζεται περισσότερο χρόνο και εναλλακτικές λύσεις για να προσαρμοστεί.

Η Toyota θέλει διαφορετική προσέγγιση για το 2035

Σημαντικό μέρος των προτάσεων αφορά τους στόχους περιορισμού των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αντί για μια πορεία που θα στηρίζεται ουσιαστικά στην πλήρη μετάβαση στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, η Toyota εισηγείται μείωση των εκπομπών CO₂ κατά 90% έως το 2035. Παράλληλα, ζητά να υπάρχει δυνατότητα αξιοποίησης διαφορετικών τεχνολογιών, ώστε οι κατασκευαστές να μπορούν να ανταποκριθούν στις περιβαλλοντικές απαιτήσεις χωρίς να εξαρτώνται από μία και μόνο λύση.

Η πρόταση περιλαμβάνει επίσης μια πενταετή περίοδο συμμόρφωσης για τα έτη 2028-2032, δίνοντας στις εταιρείες μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο για την επίτευξη των στόχων τους. Επιπλέον, η ιαπωνική μάρκα ζητά να αναγνωρίζονται ως οχήματα μηδενικών εκπομπών εκείνα που χρησιμοποιούν αποκλειστικά επιλέξιμα ανανεώσιμα καύσιμα, υπό την προϋπόθεση ότι θα θεσπιστούν οι κατάλληλοι κανόνες.

Η προσέγγιση αυτή αποσκοπεί στη διατήρηση περισσότερων τεχνολογικών επιλογών κατά τη διάρκεια της ενεργειακής μετάβασης. Η Toyota εκτιμά ότι οι κανονιστικές απαιτήσεις πρέπει να προσαρμόζονται στην εξέλιξη της αγοράς και όχι να καθορίζουν αποκλειστικά τον ρυθμό με τον οποίο θα αλλάξει ο στόλος των αυτοκινήτων.

Ηπιότεροι στόχοι για τα επαγγελματικά οχήματα

Ανάλογες αλλαγές προτείνει η Toyota και για τα ελαφρά επαγγελματικά οχήματα, τα οποία αντιμετωπίζουν διαφορετικές απαιτήσεις χρήσης σε σύγκριση με τα επιβατικά αυτοκίνητα. Συγκεκριμένα, εισηγείται περιορισμό των εκπομπών CO₂ κατά 35% έως το 2030 και κατά 80% έως το 2035. Με αυτόν τον τρόπο, επιδιώκει να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των επαγγελματιών, την καθημερινή χρήση των οχημάτων και τις δυνατότητες ανανέωσης των στόλων.

Η εταιρεία ζητά ακόμη να επανεξετάζονται τακτικά οι στόχοι, ανάλογα με την πορεία της ζήτησης, τη διαθεσιμότητα τεχνολογιών και την ανάπτυξη των υποδομών φόρτισης και ανεφοδιασμού. Παράλληλα, προτείνει προσωρινή εξαίρεση των οχημάτων κυψελών καυσίμου από ορισμένες απαιτήσεις, μέχρι να αναπτυχθεί επαρκώς η σχετική ευρωπαϊκή εφοδιαστική αλυσίδα. Στο ίδιο πλαίσιο, υποστηρίζει ότι οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους κατασκευαστές θα πρέπει να παραμείνουν σταθερές έως το 2030, αποφεύγοντας νέες επιβαρύνσεις που θα μπορούσαν να δυσκολέψουν τον προγραμματισμό των επενδύσεων.

«Made with Europe» αντί για «Made in Europe»

Πέρα από τους περιβαλλοντικούς κανόνες, η Toyota θέτει στο τραπέζι και το ζήτημα της βιομηχανικής πολιτικής της Ευρώπης. Η εταιρεία προκρίνει το μοντέλο «Made with Europe», το οποίο δίνει έμφαση στη συνεργασία με αξιόπιστους εμπορικούς εταίρους, αντί της αποκλειστικής προτεραιότητας στην παραγωγή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποδηλώνει το «Made in Europe».

Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία δεν πρέπει να υπολογίζεται μόνο από τον τόπο κατασκευής ενός αυτοκινήτου ή την προέλευση των εξαρτημάτων του. Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και δραστηριότητες όπως η έρευνα, η εξέλιξη νέων τεχνολογιών, η τεχνογνωσία και η συναρμολόγηση.

Η Toyota επιδιώκει, παράλληλα, στενότερο συντονισμό μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα πιο προβλέψιμο περιβάλλον για την παραγωγή και τις επενδύσεις. Στις χώρες που θεωρεί δυνητικούς αξιόπιστους εταίρους περιλαμβάνονται επίσης η Ιαπωνία και η Τουρκία.

Μέρος των προτάσεών της αφορά την αύξηση του ποσοστού εξαρτημάτων ευρωπαϊκής προέλευσης στα αυτοκίνητα, με στόχο να φτάσει το 70% μέσα στην επόμενη τριετία. Η συγκεκριμένη κατεύθυνση επιχειρεί να ενισχύσει την τοπική βιομηχανική δραστηριότητα, χωρίς να αποκλείει τη συμμετοχή διεθνών συνεργατών στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Κοινοί κανόνες για κίνητρα, στόλους και δημόσιες συμβάσεις

Η Toyota ζητά επίσης μεγαλύτερη εναρμόνιση των κανόνων που εφαρμόζονται στις ευρωπαϊκές αγορές. Στόχος της είναι να περιοριστούν οι αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών όσον αφορά τα κίνητρα αγοράς αυτοκινήτων, τις δημόσιες προμήθειες και τις εταιρικές πωλήσεις.

Ένα ενιαίο πλαίσιο θα μπορούσε να διευκολύνει τον σχεδιασμό νέων μοντέλων, την οργάνωση της παραγωγής και τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Παράλληλα, θα περιόριζε την αβεβαιότητα που δημιουργείται όταν οι κατασκευαστές καλούνται να προσαρμόζουν τις εμπορικές στρατηγικές τους σε διαφορετικές εθνικές πολιτικές.

Η παρέμβαση της ιαπωνικής εταιρείας αντανακλά την ανησυχία ότι η ταχύτητα με την οποία διαμορφώνονται οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί μπορεί να μην συμβαδίζει πάντα με την εξέλιξη της καταναλωτικής ζήτησης και των υποδομών. Η Toyota δεν απορρίπτει τον στόχο της μείωσης των εκπομπών, αλλά ζητά να επιτευχθεί με μεγαλύτερη τεχνολογική ευελιξία και με συνεκτίμηση του κόστους για τη βιομηχανία και τους αγοραστές.

Δεν συμφωνούν όλοι οι ευρωπαϊκοί όμιλοι

Η πρόταση της Toyota δεν εκφράζει το σύνολο της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας. Όμιλοι όπως ο Volkswagen Group, η Renault και η Stellantis προωθούν διαφορετικές προτεραιότητες, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία της ευρωπαϊκής παραγωγής απέναντι στον αυξανόμενο ανταγωνισμό από την Κίνα.

Στο πλαίσιο αυτό, υποστηρίζονται μέτρα που θα ενισχύσουν τη θέση των ευρωπαϊκών κατασκευαστών και θα περιορίσουν το μερίδιο των αυτοκινήτων που προέρχονται από άλλες αγορές. Μεταξύ των προτάσεων που βρίσκονται στο επίκεντρο της σχετικής συζήτησης είναι ο περιορισμός τους στο 30% των πωλήσεων.

Η διαφωνία αποτυπώνει δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το μέλλον της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας. Η μία δίνει προτεραιότητα στην ενίσχυση της παραγωγής εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η άλλη επιδιώκει να διατηρήσει ανοιχτές τις αλυσίδες εφοδιασμού και να αξιοποιήσει συνεργασίες με χώρες που θεωρούνται στρατηγικοί εταίροι.

Η τελική κατεύθυνση που θα επιλέξουν οι Βρυξέλλες θα επηρεάσει τόσο τις επενδύσεις των κατασκευαστών όσο και τον τρόπο με τον οποίο θα εξελιχθεί η παραγωγή αυτοκινήτων στην Ευρώπη. Το ζητούμενο είναι αν η περιβαλλοντική πολιτική θα συνδυαστεί με μεγαλύτερη ευελιξία και διεθνείς συνεργασίες ή αν θα δοθεί προτεραιότητα σε αυστηρότερους κανόνες τοπικού περιεχομένου, με στόχο την προστασία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.