Η επικαιρότητα γύρω από το νέο πρότυπο φαρμακείου αυτοκινήτου (DIN 13164:2022 ή DIN 13164:B) έφερε στην επιφάνεια τρείς διαχρονικές Ελληνικές παθογένειες. Την ανεξέλεγκτη διακύμανση των τιμών στην αγορά, την νομοθεσία που δεν μπορεί να αστυνομευθεί και την πλήρη απουσία ουσιαστικής εκπαίδευσης και παιδείας γύρω από τις Πρώτες Βοήθειες.

Το χρηματιστήριο του επιδέσμου
Είναι εντυπωσιακό πώς μια οδηγία μεταφράζεται σε ευκαιρία για κέρδος. Παρακολουθώντας την τιμή ενός συγκεκριμένου φαρμακείου σε e-shop είδαμε να ανεβαίνει από τα 18,99 ευρώ που το αγοράσαμε μια Τετάρτη μεσημέρι, στα 21,99€ την Πέμπτη το πρωί. Την ίδια στιγμή, η έρευνα αγοράς αποδεικνύει ότι η ίδια πιστοποίηση μπορεί να βρεθεί ακόμη και με 11,90€ σε ελληνικό πολυκατάστημα. Αυτή η απότομη άνοδος δεν δικαιολογείται από καμία έλλειψη, παρά μόνο από την προσπάθεια εκμετάλλευσης της συγκυρίας. Για την ιστορία και οι δύο τιμές αφορούν σε φαρμακεία που αγοράσαμε και είχαμε την ευκαιρία να συγκρίνουμε προσωπικά. Δεν θα μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες, κυρίως γιατί δεν έχουμε τόσο εξειδικευμένες γνώσεις. Ωστόσο είναι απορίας άξιο πόσο μπορεί να κοστίζει το περιεχόμενο, όταν η τιμή λιανικής πώλησης είναι κάτω από 12 ευρώ και περιλαμβάνει 16 διαφορετικές κατηγορίες προϊόντων ( συνολικά 43 αντικείμενα), φόρους, μεταφορικά και κέρδος…

Αδύνατη η πραγματική αστυνόμευση
Υπάρχουν δύο σημεία που κάνουν αδύνατη την πραγματική αστυνόμευση. Αρχικά να διευκρινίσουμε ότι κανένας δεν μας αναγκάζει να αγοράσουμε ένα καινούριο κουτί πρώτων βοηθειών. Μπορούμε, αν θέλουμε, να συγκεντρώσουμε τα υλικά σε ένα οποιοδήποτε κουτί «ανθεκτικό στη σκόνη, τα έλαια και την υγρασία» σύμφωνα με το Φ.Ε.Κ. ή να προσαρμόσουμε ένα DIN 13164 προσθέτοντας υλικά.
Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Γιατί δεν μπορούμε να φανταστούμε έναν τροχονόμο να ψάχνει με τη λίστα στο χέρι, ένα-ένα τα υλικά, ώστε να διαπιστώσει αν όλα υπάρχουν στις σωστές διαστάσεις και ποσότητες.

Επιπλέον όμως, το ΦΕΚ αναφέρει ότι το περιεχόμενο πρέπει: «να ανανεώνεται, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών διατηρήσεως του, τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες, σε μικρά χρονικά διαστήματα και όχι πέρα των δύο ετών.» Αλήθεια, πως θα βεβαιώσει ο τροχονόμος στη διάρκεια ενός τυπικού ελέγχου την ημερομηνία αγοράς, αφού τα προϊόντα έχουν λήξη (κατά μέσο όρο, στα δικά μας κουτιά) 4 ετών; Πάντως όχι από την απόδειξη αγοράς, που δεν είμαστε υποχρεωμένοι να κρατάμε και είναι σε θερμικό χαρτί, το οποίο θα κατασταφεί από τον καιρό ή την θερμοκρασία.

Τα τρία DIN 13164 και οι διαφορές τους
Το πρότυπο DIN 13164 υπάρχει από τo 1998. Η αναθεώρηση του 2014 ήταν εκσυγχρονιστική όχι ριζική. Οι βασικές τροποποιήσεις ήταν η αντικατάσταση των αόριστων επιθεμάτων (τραυμαπλάστ) με ένα σετ, ο εξορθολογισμός ποσοτήτων επιθεμάτων, ενώ πρόσθεσε και δυο μαντηλάκια καθαρισμού πληγών. Ακολούθησε η αναθεώρηση του 2022 με δύο μικρές προσαρμογές. Πρόσθεσε δύο μάσκες και αφαίρεσε έναν επίδεσμο.
Αυτά είναι τα αντικείμενα που περιέχει ένα φαρμακέιο DIN13164:2022, σύμφωνα με το Φ.Ε.Κ. :

Οι επίδεσμοι δεν σώζουν από μόνοι τους
Ας μην γελιόμαστε. Οι περισσότεροι από εμάς κουβαλάμε ένα φαρμακείο που «ψήνεται» στο πορτ-μπαγκάζ κάτω από τον ήλιο για 20 χρόνια, μεταφέροντας το από το παλιό μας αυτοκίνητο στο καινούργιο. Ακόμη όμως κι αν αγοράσουμε το πιο σύγχρονο κι ακριβό σετ, το ερώτημα παραμένει: Είμαστε σε θέση να το χρησιμοποιήσουμε;
Το να αγοράζουμε πράγματα απλώς για να τα έχουμε, χωρίς να μπορούμε να προσφέρουμε βοήθεια σε μια δύσκολη στιγμή, δεν βοηθά. ωστόσο υπάρχει και η (σωστή) άποψη ότι αν το έχουμε εμείς, ενδεχομένως κάποιος περαστικός να γνωρίζει και να μπορεί να βοηθήσει. Αλλά ποιες είναι οι πιθανότητες…
Η πολιτεία οφείλει να δει το θέμα σοβαρά και να ασχοληθεί με την υποχρεωτική πρακτική εκπαίδευση Πρώτων Βοηθειών κατά την έκδοση διπλώματος και την ένταξη του μαθήματος στα σχολεία. Για να μάθουμε πρωτίστως πότε αγγίζουμε έναν τραυματία!
Αλλιώς όλη αυτή η ιστορία με το φαρμακείο θα είναι απλώς άλλο ένα εισπρακτικό τέχνασμα σε μια γκρίζα περιοχή χωρίς σαφή όρια νομιμότητας.
