Η δημόσια φόρτιση ηλεκτρικών αυτοκινήτων, έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια. Οι γρήγοροι φορτιστές αυξάνονται, οι ισχυρότεροι σταθμοί φόρτισης γίνονται πιο συνηθισμένοι και τα μεγάλα ταξίδια με ηλεκτρικό αυτοκίνητο, είναι πλέον πολύ πιο εύκολα από ό,τι στο παρελθόν.
Το επόμενο μεγάλο στοίχημα, όμως, δεν αφορά μόνο τον αριθμό των φορτιστών ή την ισχύ τους. Αφορά κυρίως την απλότητα και την προβλεψιμότητα της διαδικασίας.
Για τον οδηγό, ένας σταθμός φόρτισης, θα πρέπει να λειτουργεί με τρόπο που να γίνεται κατανοητός, από την πρώτη προσπάθεια. Χωρίς περίπλοκες εφαρμογές, χωρίς αναζήτηση κρυφών χρεώσεων και χωρίς να χρειάζεται να λύσει ένα μικρό «παζλ», για να καταλάβει ποια υποδοχή πρέπει να χρησιμοποιήσει.
Το πρόβλημα δεν είναι πλέον μόνο πόσοι φορτιστές υπάρχουν
Για αρκετά χρόνια, η μεγαλύτερη ανησυχία όσων σκέφτονταν να αγοράσουν ηλεκτρικό αυτοκίνητο, ήταν η διαθεσιμότητα των φορτιστών.
Σήμερα, η κατάσταση έχει βελτιωθεί σημαντικά. Σε πολλές περιοχές υπάρχουν πλέον αρκετοί σταθμοί γρήγορης φόρτισης, ώστε ένα μεγάλο ταξίδι να μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς ιδιαίτερο σχεδιασμό.
Ωστόσο, η ύπαρξη ενός φορτιστή, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η χρήση του είναι εύκολη.
Ο οδηγός μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με διαφορετικές διαδικασίες πληρωμής, εφαρμογές, κάρτες, QR codes, διαφορετικές χρεώσεις και οθόνες, που δεν είναι πάντα εύκολο να διαβαστούν.
Έτσι, η πρόκληση της επόμενης περιόδου είναι ξεκάθαρη: η φόρτιση πρέπει να γίνει τόσο απλή, ώστε ο οδηγός να μη χρειάζεται οδηγίες χρήσης.
Η διαδικασία φόρτισης πρέπει να είναι ίδια παντού
Σε ένα πρατήριο καυσίμων, η διαδικασία είναι γνωστή. Βλέπεις την τιμή, επιλέγεις την αντλία, πληρώνεις και ανεφοδιάζεις.
Στους σταθμούς φόρτισης, τα πράγματα παραμένουν πιο περίπλοκα. Σε έναν σταθμό μπορεί να αρκεί η τραπεζική κάρτα, σε άλλον να απαιτείται εφαρμογή και σε κάποιον τρίτο να χρειάζεται κάρτα φόρτισης.
Ακόμη και η σειρά των ενεργειών μπορεί να διαφέρει.
Αυτό δημιουργεί σύγχυση, ιδιαίτερα σε οδηγούς που χρησιμοποιούν δημόσιους φορτιστές περιστασιακά.
Η ιδανική διαδικασία θα πρέπει να είναι απλή:
Συνδέω το αυτοκίνητο, επιλέγω τρόπο πληρωμής, ξεκινά η φόρτιση.
Οι εφαρμογές και οι κάρτες φόρτισης, μπορούν να συνεχίσουν να προσφέρουν επιπλέον υπηρεσίες, όπως ιστορικό κατανάλωσης ή καλύτερες τιμές. Δεν θα πρέπει όμως να αποτελούν προϋπόθεση, για την πρόσβαση σε έναν δημόσιο φορτιστή.
Ο οδηγός πρέπει να γνωρίζει από πριν αν ο φορτιστής λειτουργεί
Ένα ακόμη συχνό πρόβλημα, είναι η ανεπαρκής ενημέρωση για την κατάσταση ενός σταθμού.
Ο οδηγός μπορεί να φτάσει, να παρκάρει, να βγει από το αυτοκίνητο και μόνο τότε να διαπιστώσει ότι ο φορτιστής είναι εκτός λειτουργίας.
Η κατάσταση θα μπορούσε να γίνεται αντιληπτή από απόσταση, με έναν σαφή και ενιαίο τρόπο.
Ένα τυποποιημένο σύστημα ενδείξεων θα μπορούσε, για παράδειγμα, να ενημερώνει άμεσα αν ένας φορτιστής είναι:
διαθέσιμος,
σε χρήση,
εκτός λειτουργίας,
δεσμευμένος ή σε αναμονή.
Το σημαντικό είναι οι ενδείξεις να έχουν την ίδια σημασία σε κάθε δίκτυο και κάθε σταθμό.
Καλύτερη σήμανση και ευκολότερος εντοπισμός
Δεν αρκεί ένας φορτιστής να υπάρχει. Πρέπει και να εντοπίζεται εύκολα.
Οι σταθμοί φόρτισης μπορεί να βρίσκονται στο πίσω μέρος ενός χώρου στάθμευσης, πίσω από κτίρια, ή σε σημεία που δεν είναι ορατά από την είσοδο.
Η σαφής σήμανση από τον δρόμο μέχρι τη θέση φόρτισης, θα εξοικονομούσε χρόνο και θα μείωνε την ταλαιπωρία.
Ο οδηγός θα πρέπει να γνωρίζει από την πρώτη στιγμή πού βρίσκεται ο σταθμός, ποια σημεία είναι διαθέσιμα και πού πρέπει να σταθμεύσει.
Οι οθόνες πρέπει να σχεδιάζονται για πραγματικές συνθήκες
Η εργονομία αποτελεί ένα από τα πιο υποτιμημένα ζητήματα.
Μια οθόνη μπορεί να βρίσκεται πολύ χαμηλά, πολύ ψηλά ή σε σημείο όπου ο ήλιος την κάνει πρακτικά δυσανάγνωστη. Σε άλλες περιπτώσεις, ο οδηγός δυσκολεύεται να προσεγγίσει το τερματικό, λόγω της θέσης του αυτοκινήτου.
Οι νεότεροι σταθμοί δείχνουν ότι αυτά τα προβλήματα, μπορούν να αντιμετωπιστούν.
Χρειάζονται μεγαλύτερες και ευανάγνωστες ενδείξεις, σωστή αντίθεση, σαφή μενού και πληροφορίες που εμφανίζονται με λογική σειρά.
Το ίδιο ισχύει και για την αναγνώριση των επιμέρους σημείων φόρτισης.
Ο αριθμός της υποδοχής, θα πρέπει να είναι μεγάλος, ευδιάκριτος και ίδιος τόσο πάνω στον φορτιστή όσο και στην εφαρμογή, όταν αυτή χρησιμοποιείται.
Η τραπεζική κάρτα πρέπει να είναι η απλή λύση
Η δυνατότητα πληρωμής με τραπεζική κάρτα αποτελεί σημαντικό βήμα προς τη διευκόλυνση της δημόσιας φόρτισης.
Ωστόσο, η διαδικασία δεν είναι πάντα ομοιόμορφη.
Ο αναγνώστης της τραπεζικής κάρτας μπορεί να βρίσκεται δίπλα στον αναγνώστη κάρτας φόρτισης, ενώ η οθόνη μπορεί να ζητά από τον οδηγό να επιλέξει πρώτα ποσό προέγκρισης, αριθμό φορτιστή, ή συγκεκριμένη υποδοχή.
Για τον μέσο χρήστη αυτό μπορεί να δημιουργήσει αμφιβολίες.
Η καλύτερη λύση είναι να υπάρχει μία ξεκάθαρη και επαναλαμβανόμενη διαδικασία, ανεξάρτητα από τον πάροχο.
Η τιμή πρέπει να είναι ξεκάθαρη πριν από τη φόρτιση
Η τιμολόγηση αποτελεί ίσως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της δημόσιας φόρτισης.
Ο οδηγός πρέπει να γνωρίζει το πραγματικό κόστος, πριν συνδέσει το αυτοκίνητό του.
Η τιμή μπορεί να εξαρτάται από τις κιλοβατώρες, τον χρόνο, την έναρξη της συνεδρίας, τη μέθοδο πληρωμής, ή ακόμη και από χρεώσεις μετά την ολοκλήρωση της φόρτισης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η δημόσια φόρτιση πρέπει να έχει παντού την ίδια τιμή.
Σημαίνει ότι το συνολικό κόστος, πρέπει να παρουσιάζεται με τρόπο σαφή και ευανάγνωστο.
Ο οδηγός θα πρέπει να γνωρίζει πριν ξεκινήσει:
την τιμή ανά kWh,
τυχόν πάγια χρέωση,
τυχόν χρέωση ανά λεπτό,
πιθανή χρέωση μετά την ολοκλήρωση,
τυχόν άλλες επιβαρύνσεις.
Οι πληροφορίες αυτές, δεν θα πρέπει να βρίσκονται κρυμμένες σε ένα μενού εφαρμογής, ή σε δυσανάγνωστους όρους χρήσης.
Οι χρεώσεις χρόνου πρέπει να εφαρμόζονται με λογική
Η χρέωση μετά την ολοκλήρωση της φόρτισης, έχει έναν σαφή στόχο: να αποτρέψει την κατάληψη ενός φορτιστή από ένα αυτοκίνητο, που έχει ήδη ολοκληρώσει τη φόρτισή του.
Σε έναν γρήγορο φορτιστή με μεγάλη ζήτηση, αυτό είναι απολύτως κατανοητό.
Η ίδια λογική, όμως, δεν εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε έναν φορτιστή AC που βρίσκεται σε ξενοδοχείο, χώρο στάθμευσης ή κατάλυμα.
Εκεί, η φόρτιση κατά τη διάρκεια της νύχτας, είναι μέρος της φυσιολογικής χρήσης.
Οι χρεώσεις θα πρέπει επομένως να προσαρμόζονται στον τύπο του σταθμού και στις πραγματικές συνθήκες χρήσης.
Ένα καλώδιο συνδεδεμένο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το αυτοκίνητο φορτίζει
Ένα ακόμη ζήτημα είναι η κατάσταση της ίδιας της φόρτισης.
Το γεγονός ότι ένα καλώδιο είναι συνδεδεμένο δεν σημαίνει πάντα ότι μεταφέρεται ηλεκτρική ενέργεια.
Ο σταθμός θα πρέπει να ενημερώνει ξεκάθαρα αν:
η φόρτιση βρίσκεται σε εξέλιξη,
η φόρτιση έχει ολοκληρωθεί,
υπάρχει σφάλμα,
το αυτοκίνητο είναι συνδεδεμένο αλλά δεν φορτίζει.
Μια ευδιάκριτη εξωτερική ένδειξη, θα μπορούσε να λύσει μεγάλο μέρος του προβλήματος.
Το επόμενο βήμα είναι η απλότητα
Η δημόσια φόρτιση έχει περάσει πλέον σε μια νέα φάση.
Η συζήτηση δεν αφορά μόνο πόσοι φορτιστές υπάρχουν ή πόσα kW μπορούν να προσφέρουν. Αφορά το πόσο εύκολα μπορεί να τους χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε οδηγός.
Ο ιδανικός σταθμός φόρτισης, πρέπει να είναι προβλέψιμος, εύκολος στην κατανόηση και διαφανής στην τιμολόγηση.
Ο οδηγός δεν θα πρέπει να χρειάζεται να γνωρίζει ποιος είναι ο πάροχος, ποια εφαρμογή χρησιμοποιεί, ποια κάρτα γίνεται δεκτή, ή ποια διαδικασία ακολουθείται.
Η εμπειρία θα πρέπει να είναι σχεδόν αυτονόητη.
Οι υποδομές φόρτισης έχουν πλέον ανάγκη από λιγότερη πολυπλοκότητα και περισσότερη συνέπεια. Αν αυτό επιτευχθεί, ένα ακόμη σημαντικό εμπόδιο για την ευρύτερη υιοθέτηση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, θα έχει ουσιαστικά μειωθεί.
Ακολουθήστε το Carselectric.gr στο Facebook
Ακολουθήστε το Carselectric.gr στο Google news
