Η δημιουργία ενός ολοκαίνουργιου ηλεκτρικού αυτοκινήτου στην Ευρώπη με τιμή κάτω από τις 15.000 ευρώ, μοιάζει σήμερα ιδιαίτερα δύσκολη. Ωστόσο, μια νέα μελέτη υποστηρίζει ότι ένα τέτοιο μοντέλο, θα μπορούσε να απευθυνθεί σε ένα τεράστιο κοινό και να αποκτήσει σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή αγορά αυτοκινήτου.
Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Ίδρυμα για τη Φύση και τον Άνθρωπο (FNH) και το Ινστιτούτο για την Κινητικότητα σε Μετάβαση (IMT), σε συνεργασία με τη C-Ways, εξετάζει την πιθανότητα δημιουργίας ενός ιδιαίτερα προσιτού ευρωπαϊκού ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Η βασική ιδέα δεν αφορά ένα συμβατικό μοντέλο με χαμηλότερη τιμή, αλλά ένα αυτοκίνητο που θα έχει σχεδιαστεί εξαρχής, με στόχο τον περιορισμό του κόστους.
Η ανάγκη για μια τέτοια προσέγγιση συνδέεται άμεσα με τις σημερινές τιμές των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Παρά την αύξηση της γκάμας και τη βελτίωση της τεχνολογίας, η αγορά ενός καινούργιου ηλεκτρικού μοντέλου παραμένει για πολλούς καταναλωτές οικονομικά δύσκολη. Η μελέτη επομένως θέτει ένα διαφορετικό ερώτημα: αντί για μεγαλύτερες μπαταρίες, περισσότερη ισχύ και ολοένα περισσότερες τεχνολογίες, μήπως ένα μικρότερο και απλούστερο αυτοκίνητο, θα κάλυπτε καλύτερα τις πραγματικές ανάγκες της καθημερινής μετακίνησης;
Μικρό, ελαφρύ και σχεδιασμένο για τις καθημερινές διαδρομές
Το προτεινόμενο μοντέλο θα απείχε αρκετά από τη λογική που ακολουθούν τα περισσότερα σύγχρονα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Οι διαστάσεις του θα παρέμεναν περιορισμένες, με μήκος έως 3,60 μέτρα, ενώ στο εσωτερικό θα υπήρχαν τέσσερις θέσεις.
Εξίσου σημαντικό στοιχείο θα ήταν το χαμηλό βάρος, το οποίο θα έπρεπε να παραμένει κάτω από 800 κιλά. Η συγκεκριμένη επιλογή, θα περιόριζε τις ενεργειακές ανάγκες του αυτοκινήτου και κατά συνέπεια, θα επέτρεπε τη χρήση μιας σαφώς μικρότερης και φθηνότερης μπαταρίας.
Η προτεινόμενη χωρητικότητα θα κυμαινόταν από 15 έως 22 kWh, με στόχο πραγματική αυτονομία περίπου 140 έως 200 χιλιομέτρων. Πρόκειται για μεγέθη που απέχουν σημαντικά από αυτά που συναντάμε στα περισσότερα σύγχρονα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όμως η λογική της μελέτης, είναι ότι δεν χρειάζονται όλοι οι οδηγοί εκατοντάδες χιλιόμετρα αυτονομίας για τις καθημερινές τους μετακινήσεις.
Παράλληλα, το αυτοκίνητο δεν θα διέθετε δυνατότητα ταχείας φόρτισης. Η χρήση του θα προσανατολιζόταν κυρίως στις καθημερινές διαδρομές και στη φόρτιση όταν το όχημα βρίσκεται σταθμευμένο, όπως στο σπίτι ή στον χώρο εργασίας.
Ανάλογη είναι και η προσέγγιση στις επιδόσεις. Η μέγιστη ταχύτητα θα περιοριζόταν στα 110 χλμ./ώρα, καθώς ο στόχος δεν θα ήταν η δημιουργία ενός αυτοκινήτου, που μπορεί να καλύψει με άνεση πολύωρα ταξίδια σε υψηλές ταχύτητες, αλλά ενός μοντέλου που θα ανταποκρίνεται στις συνηθισμένες μετακινήσεις, μέσα και γύρω από τις πόλεις.
Μεγάλο θεωρητικό περιθώριο αγοράς στην Ευρώπη
Παρά τους συγκεκριμένους περιορισμούς, οι ερευνητές θεωρούν ότι ένα τέτοιο αυτοκίνητο θα μπορούσε να έχει πολύ μεγαλύτερο κοινό, από αυτό που ίσως υποθέτει κανείς. Σύμφωνα με τη μελέτη, στη Γαλλία περίπου το 54% των αυτοκινήτων που βρίσκονται σήμερα σε κυκλοφορία, θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις καθημερινές ανάγκες των χρηστών τους με ένα όχημα που προσφέρει αυτονομία 140 χιλιομέτρων και διαθέτει τέσσερις θέσεις.
Το στοιχείο αυτό χρησιμοποιείται ως ένδειξη, ότι ένα μικρό ηλεκτρικό αυτοκίνητο με περιορισμένες δυνατότητες, δεν θα ήταν απαραίτητα ακατάλληλο για μεγάλο μέρος των οδηγών. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μελέτη εκτιμά το δυνητικό μέγεθος της αγοράς σε περίπου 2,5 εκατομμύρια αυτοκίνητα ετησίως για την περίοδο 2030-2035. Με την περαιτέρω ωρίμανση της αγοράς, το θεωρητικό δυναμικό θα μπορούσε να φτάσει έως και τα τρία εκατομμύρια οχήματα τον χρόνο.
Οι αριθμοί αυτοί δεν αποτελούν πρόβλεψη πραγματικών πωλήσεων. Αντιπροσωπεύουν την εκτίμηση για το μέγεθος της πιθανής ζήτησης, εφόσον ένα τέτοιο αυτοκίνητο μπορούσε να σχεδιαστεί, να παραχθεί σε μεγάλη κλίμακα και να διατεθεί σε τιμή κάτω από 15.000 ευρώ.
Μια νέα κατηγορία για τα μικρά ηλεκτρικά
Για να γίνει πραγματικότητα αυτή η ιδέα, ενδέχεται να απαιτηθούν αλλαγές και στο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο. Η συζήτηση για την κατηγορία M1E αφορά ήδη μικρότερα ηλεκτρικά οχήματα, όμως το υφιστάμενο πλαίσιο που εξετάζεται προβλέπει μέγιστο μήκος έως 4,20 μέτρα.
Η πρόταση των FNH και IMT κινείται ακόμη πιο χαμηλά. Οι δύο οργανισμοί θεωρούν ότι θα μπορούσε να προσαρμοστεί η συγκεκριμένη κατηγορία ή να δημιουργηθεί μια νέα ενδιάμεση κατηγορία, με την προσωρινή ονομασία M0.
Ένα τέτοιο πλαίσιο θα τοποθετούσε τα συγκεκριμένα ηλεκτρικά μοντέλα ανάμεσα στα βαριά τετράκυκλα και στα συμβατικά επιβατικά αυτοκίνητα. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να δημιουργηθεί χώρος για ένα νέο είδος αυτοκινήτου, σχεδιασμένου από την αρχή με προτεραιότητα το χαμηλό βάρος, την απλότητα και το χαμηλό κόστος.
Η συγκεκριμένη φιλοσοφία, έρχεται σε αντίθεση με την τάση που έχει επικρατήσει στην αυτοκινητοβιομηχανία τα τελευταία χρόνια, όπου τα ηλεκτρικά μοντέλα μεγαλώνουν σε διαστάσεις, αποκτούν μεγαλύτερες μπαταρίες, περισσότερη ισχύ και ολοένα περισσότερα συστήματα.
Η πρόταση για ένα ευρωπαϊκό ηλεκτρικό αυτοκίνητο κάτω από 15.000 ευρώ, ουσιαστικά αντιστρέφει αυτή την πορεία. Αντί να προσπαθεί να προσφέρει τα πάντα σε όλους, θα επικεντρωνόταν στις βασικές ανάγκες της καθημερινής μετακίνησης.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να μετατραπεί από θεωρητική μελέτη σε πραγματικό προϊόν. Η επίτευξη της τιμής των 15.000 ευρώ στην Ευρώπη αποτελεί από μόνη της σημαντική πρόκληση, ιδιαίτερα όταν συνυπολογίζονται το κόστος παραγωγής, οι απαιτήσεις ασφαλείας και οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί.
Παρόλα αυτά, η μελέτη επαναφέρει στο προσκήνιο μια διαφορετική αντίληψη για το ηλεκτρικό αυτοκίνητο: ένα όχημα μικρό, ελαφρύ και σχετικά απλό, με αυτονομία προσαρμοσμένη στις πραγματικές καθημερινές ανάγκες και όχι απαραίτητα στις απαιτήσεις για ταξίδια μεγάλων αποστάσεων.
Αν η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία καταφέρει να συνδυάσει αυτή τη φιλοσοφία με χαμηλό κόστος παραγωγής, ένα τέτοιο μοντέλο θα μπορούσε να ανοίξει έναν νέο δρόμο για την ηλεκτροκίνηση και να απευθυνθεί σε εκατομμύρια οδηγούς, που σήμερα δυσκολεύονται να αποκτήσουν ένα καινούργιο ηλεκτρικό αυτοκίνητο.
Πηγή: automobile-propre.com