Όταν πάγωσε ο χρόνος στον μηχανοκίνητο αθλητισμό

Ήταν μια εποχή που ο θάνατος έμοιαζε να έχει ξεχάσει την Formula 1. Είχαν περάσει δώδεκα ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που ένας οδηγός είχε χάσει τη ζωή του κατά τη διάρκεια ενός αγωνιστικού τριημέρου (ο Riccardo Paletti το 1982). Η αίσθηση του άτρωτου είχε διαποτίσει τα paddock και τις κερκίδες. Όλα αυτά, όμως, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος στην Imola του 1994. Όταν κάτι άρχισε ως άλλο ένα Grand Prix κατέληξε στην πιο μαύρη σελίδα της σύγχρονης ιστορίας των αγώνων.

Roland Ratzenberger: Η σχεδόν ξεχασμένη απώλεια του Σαββάτου

Πριν το απόλυτο σοκ της Κυριακής, υπήρξε το δράμα του Σαββάτου, 30 Απριλίου. Ο Roland Ratzenberger, ένας 33χρονος Αυστριακός πιλότος που πάλευε χρόνια για να ανοίξει την πόρτα της Formula 1, συμμετείχε μόλις για τρίτη φορά σε ένα Grand Prix.

Όλοι είχαν καταφέρει να ξεπεράσουν το πρώτο σοκ από το σοβαρό ατύχημα του Βραζιλιάνου Rubens Barrichello την προηγούμενη ημέρα, που ως εκ θαύματος είχε αποτέλεσμα μικροτραυματισμούς και πίστευαν ότι τα άσχημα είχαν περάσει.

Όμως στις χρονομετρημένες δοκιμές του Σαββάτου τα θαύματα στην Imola είχαν τελειώσει. Και όταν η εμπρός πτέρυγα της Simtek-Ford του Ratzenberger έσπασε, το μονοθέσιο χτύπησε στον τοίχο της πίστας με ταχύτητα που υπολογίζεται στα 314 χλμ./ώρα. Όλα αυτά σε μια στροφή που έχει το όνομα άλλης μιας τραγικής απώλειας των αγώνων, του Gilles Villeneuve.

Ο θάνατος του Αυστριακού ήταν ακαριαίος. Τότε ο Ayrton Senna, βαθύτατα επηρεασμένος, πήγε αμέσως στο σημείο του ατυχήματος, σε μια προσπάθεια να καταλάβει τί συνέβη και να οργανώσει συνάντηση των οδηγών για βρουν τρόπους να γίνει ασφαλέστερη η Formula 1. Το ραντεβού ορίστηκε για τον επόμενο αγώνα, στο Μονακό…

Ayrton Senna: Η Απώλεια του Θεού της ταχύτητας

Κυριακή, 1η Μαΐου 1994 και εκατομμύρια φίλαθλοι παρακολουθούν τον τρίτο αγώνα της χρονιάς. Γίνεται ένα ατύχημα, μπαίνει το safety car στην πίστα και όταν φεύγει η Williams του 34χρονού Βραζιλιάνου Πρωταθλητή Ayrton Senna, του κορυφαίου οδηγού όλων των εποχών, χωρίς να στρίψει χτυπά με περίπου 210 χλμ./ώρα στον τοίχο της καμπής Tamburello.

Η εικόνα του κίτρινου κράνους να γέρνει στο πλάι παραμένει μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές στην ιστορία του αθλήματος. Ήταν ένας θάνατος σε ζωντανή μετάδοση.

Ο Senna δεν ήταν απλώς ένας οδηγός, ήταν ένα σύμβολο έμπνευσης για τη Βραζιλία και ένας φιλόσοφος της ταχύτητας. Ο θάνατός του υποχρέωσε τη Formula 1 να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Από εκείνη την ημέρα, η ασφάλεια έγινε το «ευαγγέλιο» του αθλήματος, οδηγώντας στην εισαγωγή πολλών νέων συστημάτων που έχουν βοηθήσει να μην έχει υπάρξει παρά μόνο άλλο ένα θανατηφόρο ατύχημα σε αγώνα της Formula 1. Αυτό του Jules Bianchi στην Ιαπωνία το 2014 που οφείλεται αποκλειστικά σε διαδικαστικό λάθος των οργανωτών.

Η κατάρα της Κορσικής: Το Μαύρο ραντεβού του WRC

Αν η 1η Μαΐου στιγμάτισε την Formula 1, η 2α Μαΐου έκανε το ίδιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ (WRC). Ένας από τους πιο εμβληματικούς αγώνες, το «Tour de Corse» έγινε ο τόπος μιας απόκοσμης σύμπτωσης που, μαζί με τον χαμό 3^ων θεατών τον Μάρτιο του 1986 στην Πορτογαλία, δικαίως έβαλαν απότομο τέλος στην εποχή των «τεράτων» του Group B.

1985: Attilio Bettega

Στις 2 Μαΐου 1985, ο Ιταλός Attilio Bettega, οδηγώντας μια Lancia 037, έχασε τον έλεγχο σε μια γρήγορη στροφή και το αυτοκίνητο χτύπησε πάνω σε μια συστοιχία δέντρων με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατο του Ιταλού. Ήταν η πρώτη μεγάλη προειδοποίηση για την επικινδυνότητα των αυτοκινήτων της εποχής.

1986: Henri Toivonen και Sergio Cresto

Ακριβώς έναν χρόνο μετά, την ίδια ημερομηνία (2 Μαΐου 1986), η ιστορία επαναλήφθηκε με ακόμα πιο τραγικό τρόπο. Ο ιπτάμενος Φινλανδός Henri Toivonen και ο συνοδηγός του Sergio Cresto, οδηγώντας την θηριώδη Lancia Delta S4, βγήκαν από το δρόμο σε μια χαράδρα. Το αυτοκίνητο πήρε φωτιά αμέσως και το πλήρωμα έχασε τη ζωή του.

Αυτή η τραγωδία ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Μέσα σε λίγες ώρες, η FIA ανακοίνωσε την οριστική διακοπή του Group B, θεωρώντας ότι τα αυτοκίνητα είχαν γίνει πλέον υπερβολικά γρήγορα για τις ανθρώπινες αντιδράσεις. Αν και στην πραγματικότητα ήταν η κατασκευή τους και ο εξοπλισμός αυτοκινήτων και πληρωμάτων που δεν συμβάδιζαν με την ταχύτητα.

Δείτε ακόμα: 2 Μαΐου 1986: Tο τέλος του Group B (βίντεο)

Ο αντίκτυπος στο σπορ

Αυτές οι τρεις μέρες, από την 30η Απριλίου έως τις 2 Μαΐου, ξυπνούν άσχημες αναμνήσεις σε όσους παρακολουθούν ή συμμετέχουν στον μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Σήμερα, όταν βλέπουμε έναν οδηγό να βγαίνει αλώβητος από μια τρομακτική σύγκρουση οφείλουμε να θυμόμαστε πως τα αυτοκίνητα και ο εξοπλισμός που προσφέρουν αυτή την ασφάλεια εξελίχθηκαν και μέσα από εκείνες τις τραγικές ημέρες του ’85, του ’86 και του ’94. Η Formula 1 και το WRC άλλαξαν για πάντα και μαζί τους άλλαξαν και τα δικά μας, καθημερινά αυτοκίνητα. Έγιναν ασφαλέστερα και σώθηκε ένας απροσδιόριστος αριθμός από εμάς.