Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή, όσον αφορά την ανάπτυξη της αυτόνομης οδήγησης. Την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα προχωρούν ήδη σε εμπορική αξιοποίηση ρομποτικών ταξί και προηγμένων συστημάτων μετακίνησης χωρίς οδηγό, η ευρωπαϊκή αγορά δείχνει να καθυστερεί επικίνδυνα. Μια νέα έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας για τη Στρατηγική και τον Σχεδιασμό, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ζητώντας τη δημιουργία μιας κοινής ευρωπαϊκής στρατηγικής, ώστε η ήπειρος να μη βρεθεί εξαρτημένη από ξένες τεχνολογίες.
Ο Thomas Matagne, ιδρυτής της Ecov και βασικός συντάκτης της έκθεσης, υποστηρίζει πως τα αυτόνομα οχήματα, δεν αποτελούν πλέον ένα φουτουριστικό σενάριο, αλλά μια πραγματικότητα που ήδη εφαρμόζεται σε μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ και της Κίνας. Εκεί, υπηρεσίες ρομποτικών ταξί λειτουργούν κανονικά, ενώ οι βιομηχανικοί κολοσσοί επενδύουν δισεκατομμύρια, για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους. Αντίθετα, στην Ευρώπη, το ζήτημα παραμένει χαμηλά στην πολιτική και δημόσια ατζέντα, παρά το γεγονός ότι ξένες εταιρείες ετοιμάζονται να επεκταθούν και στην ευρωπαϊκή αγορά.
Η έκθεση προειδοποιεί πως αν η Ευρώπη επιτρέψει στις αμερικανικές και κινεζικές πλατφόρμες να κυριαρχήσουν ανεξέλεγκτα, κινδυνεύει να εξαρτηθεί πλήρως από τεχνολογίες που δεν ελέγχει. Αυτό σημαίνει ότι οι μετακινήσεις των Ευρωπαίων πολιτών θα βασίζονται σε λογισμικό, δεδομένα και υπηρεσίες, που θα ανήκουν σε ξένους ομίλους. Οι ανησυχίες δεν περιορίζονται μόνο στην οικονομία, αλλά επεκτείνονται σε θέματα ασφάλειας, διαχείρισης δεδομένων και τεχνολογικής κυριαρχίας. Δεν είναι τυχαίο ότι η έκθεση χρησιμοποιεί ακόμη και τον όρο «ψηφιακή αποικιοκρατία», θέλοντας να αφυπνίσει τις ευρωπαϊκές αρχές.
Παρόλα αυτά, οι ειδικοί θεωρούν ότι το παιχνίδι δεν έχει χαθεί οριστικά. Η Ευρώπη ίσως να μην κατάφερε να πρωταγωνιστήσει στην πρώτη φάση ανάπτυξης των αυτόνομων τεχνολογιών, όμως θα μπορούσε να αποκτήσει πλεονέκτημα σε κάτι διαφορετικό: στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος κινητικότητας. Σύμφωνα με αυτή τη φιλοσοφία, το αυτόνομο όχημα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό αυτοκίνητο χωρίς οδηγό ή ως ένα ακόμη ρομποτικό ταξί. Αντίθετα, θα πρέπει να ενταχθεί σε ένα οργανωμένο δίκτυο μεταφορών, που θα εξυπηρετεί συλλογικά τις ανάγκες των πολιτών.
Η προσέγγιση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς πόσο αναποτελεσματική παραμένει σήμερα η χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου. Ο μέσος όρος πληρότητας είναι μόλις 1,6 άτομα ανά όχημα, ενώ στις καθημερινές μετακινήσεις, το ποσοστό είναι ακόμη χαμηλότερο. Με άλλα λόγια, τεράστιες ποσότητες ενέργειας και χιλιάδες χιλιόμετρα διανύονται καθημερινά για τη μεταφορά… άδειων θέσεων.
Η έκθεση επισημαίνει ότι τα αυτόνομα οχήματα θα μπορούσαν να επιδεινώσουν αυτό το πρόβλημα, αν αναπτυχθούν χωρίς κεντρικό σχεδιασμό. Ένα ρομποτικό ταξί μπορεί να λειτουργεί χωρίς οδηγό, όμως συχνά πραγματοποιεί πολλά άδεια δρομολόγια, αυξάνοντας τη συμφόρηση και τη συνολική κυκλοφορία. Ως παράδειγμα αναφέρεται η περίπτωση της Waymo στις ΗΠΑ, όπου σε ορισμένες χρήσεις τα αυτόνομα οχήματα, εμφανίζουν ακόμη χαμηλότερη πληρότητα από τα ιδιωτικά αυτοκίνητα.
Για τον λόγο αυτό, η έκθεση προτείνει ένα διαφορετικό μοντέλο με την ονομασία «Κινητικότητα ως Δίκτυο». Στόχος είναι τα αυτόνομα αυτοκίνητα να λειτουργούν περισσότερο σαν προέκταση των δημόσιων συγκοινωνιών και λιγότερο σαν μεμονωμένες υπηρεσίες ιδιωτικής μεταφοράς. Το μοντέλο αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμο σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές, όπου το αυτοκίνητο παραμένει απαραίτητο μέσο μετακίνησης.
Παράλληλα, η Ύπατη Αρμοστεία, ζητά τη δημιουργία δύο ή τριών μεγάλων ευρωπαϊκών «πρωταθλητών» στον τομέα της αυτόνομης οδήγησης. Η πρόταση περιλαμβάνει σημαντική κρατική χρηματοδότηση, δημόσιες συμβάσεις, αλλά και τη δημιουργία πιλοτικών περιοχών στη Γαλλία, όπου θα δοκιμαστούν αυτόνομες υπηρεσίες μετακίνησης σε αστικές, προαστιακές και αγροτικές περιοχές.
Το σημαντικότερο στοιχείο της έκθεσης, είναι ότι δεν παρουσιάζει την αυτόνομη οδήγηση ως μια μαγική λύση για όλα τα προβλήματα μετακίνησης. Αντιθέτως, προειδοποιεί ότι χωρίς σωστό σχεδιασμό, μπορεί να επιδεινώσει τις αδυναμίες του σημερινού συστήματος. Αν όμως ενσωματωθεί σωστά σε ένα ευρύτερο δίκτυο μεταφορών, τότε θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο μετακινούμαστε, βελτιώνοντας την αποδοτικότητα και προσφέροντας νέες υπηρεσίες, ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της Ευρώπης.
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν η Ευρώπη θα κινηθεί έγκαιρα, ώστε να αποκτήσει δική της στρατηγική και τεχνολογική αυτονομία, ή αν θα παρακολουθήσει παθητικά τις εξελίξεις που καθορίζουν ήδη ΗΠΑ και Κίνα.
Πηγή: automobile-propre.com
Ακολουθήστε το Carselectric.gr στο Facebook
Ακολουθήστε το Carselectric.gr στο Google news
