Η μικρή Φινλανδική πόλη που βραβεύτηκε ως η ιδανικότερη βιώσιμη πόλη – Μέρος 2ο

Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος για τη φινλανδική πόλη Λάχτι, η οποία βραβεύτηκε ως η Ευρωπαϊκή Πράσινη Πρωτεύουσα για το 2021 θα δούμε πως είναι η ζωή στην πόλη-πρότυπο και πως ξεκίνησαν όλα από μία… λίμνη!

Πως είναι η ζωή στο Λάχτι;

Όταν φανταζόμαστε το πως θα είναι μία πρωτοποριακή, περιβαλλοντικά φιλική πόλη, ίσως έρχονται στο μυαλό μας κτίρια με εξωτερικούς κήπους, ή υπερσύγχρονες λύσεις στην αστική κινητικότητα και πεζοδρόμια στρωμένα με ηλιακούς συλλέκτες! Όμως, το Λάχτι απέχει παρασάγγας από αυτήν την εικόνα!

 

Κάθε άλλο, παρά, ξεχωρίζει, μένοντας «ταπεινή» με απλή αρχιτεκτονική και μεγάλους δρόμους και αρκετούς ποδηλάτες.

Είναι μία πόλη με τη βιωσιμότητα στον πυρήνα της και αρκετές «πράσινες λύσεις», με την διαφορά, όμως, ότι όλα αυτά υπάρχουν χωρίς να φαίνονται. Δηλαδή, όλα αυτά είναι τόσο καλά σχεδιασμένα στο γενικότερο πλάνο λειτουργίας της πόλης, ώστε να μην «ξεχωρίζουν» ως κάτι ιδιαίτερο, εκτός του αναμενόμενου, του καθημερινού.

Από τα ενεργειακά σπίτια και σχολεία και την, σχεδόν, καθολική παροχή ενέργειας από ΑΠΕ, έως το μοναδικό υπόγειο σύστημα ύδρευσης, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να προσφέρει το καλύτερο πόσιμο νερό στον κόσμο, πιστοποιημένο από την UNESCO, δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι το οποίο να μην έχουν λάβει υπόψιν τους οι αρχές της φινλανδικής πόλης.

Το Λάχτι μείωσε πάνω από 70% τις εκπομπές ρύπων

Η πόλη έχει ήδη μειώσει στο 70% τις εκπομπές ρύπων, ενώ, σύμφωνα με στοιχεία, το 51% των αστικών μεταφορών πραγματοποιείται μέσω των δημοτικών συγκοινωνιών! Επίσης, η ποδηλασία και το περπάτημα κατέχουν ιδιαίτερη θέση στις καρδιές των Φινλανδών.

Αξίζει να σημειωθεί πως το Λάχτι, από το 2019 και έπειτα, έπαψε να εξαρτάται ενεργειακά από τον άνθρακα. Πλέον, η πόλη χρησιμοποιεί ανακυκλώσιμα καύσιμα και τοπική, πιστοποιημένη ξυλεία, την οποία εκμεταλλεύεται το εργοστάσιο βιοενέργειας.

Πίστη στην ανακύκλωση

Όταν η συζήτηση φτάνει στην ανακύκλωση, η τοπική κοινότητα την αντιμετωπίζει με θρησκευτική ευλάβεια! Είναι, πράγματι, κάτι «ιερό» για τους κατοίκους του Λάχτι. Αυτός άλλωστε είναι και ένας λόγος που λειτουργεί τόσο υποδειγματικά. Το 99% των νοικοκυριών στο Λάχτι ανακυκλώνει τα απορρίμματά του. Πιο συγκεκριμένα, το 46% των οικιακών απορριμμάτων χρησιμεύει για ανακυκλώσιμα προϊόντα, ενώ το υπόλοιπο 53% χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας!

Το κέντρο απορριμμάτων Kujala είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεσματικής λειτουργίας ενός πρωτοποριακού περιβαλλοντικού κτίσματος, με την αρωγή των κατοίκων, των επιχειρήσεων και του δημόσιου τομέα.

Δίπλα στις εγκαταστάσεις βρίσκεται μία μεγάλη έκταση, η οποία πλέον είναι ένας τεράστιος χώρος πρασίνου, ο οποίος ακμάζει, αφήνοντας στις εικόνες του παρελθόντος τον σωρό ππό σκουπίδια που υπήρχαν κάποτε εκεί.

Ο στόχος του 2050 για το Λάχτι

Κάποιος, θα πίστευε πως όλα αυτά που έχουμε περιγράψει μέχρι τώρα, είναι αρκετά για να πούμε πως το Λάχτι έχει καταφέρει, σχεδόν, τα πάντα στην «πράσινη οικονομία». Όμως, ο στόχος είναι, το 2050, να καταφέρει κυκλική οικονομία μηδενικού αποτυπώματος!

Όλα ξεκίνησαν από μία λίμνη

Λόγω του μικρού αριθμού κατοίκων, η μέτρηση του 2021 αναφέρει πως είναι, περίπου, 120.000, θα περίμενε κανείς να είναι πιο εύκολο το να διατηρηθεί και να αναπτυχθεί μία περιβαλλοντικά υπεύθυνη στάση. Αλλά αυτό δεν ισχύει.

Το Λάχτι έχει μεγάλη ιστορία και υπήρξε βιομηχανική πόλη για πολλές δεκαετίες, ενώ στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η πόλη ήταν από τις πιο πυκνοκατοικημένες – για τα σκανδιναβικά δεδομένα – στη χώρα, με την κύρια λίμνη της περιοχής, την Vesijärvi, να σφύζει από ζωή.

«Τη δεκαετία του ’70, ούτε ένας δεν τολμούσε να κάνει μπάνιο στη λίμνη. Κανείς δεν ήθελε να μιλά για την κατάσταση της λίμνης», αναφέρει ο ειδικός στις λίμνες, Juha Keto.

«Η λίμνη ήταν γεμάτη με σκουπίδια, άλγη και φύκια. Θα μπορούσε να πατήσεις επάνω στην επιφάνεια και να περπατήσεις. Τόσο άσχημα ήταν. Οι ψαράδες έφευγαν μακριά από το λιμάνι του Λάχτι για να βρουν καθαρότερα νερά».

Το πρόγραμμα «Vesijärvi 1»

Το 1975 ξεκίνησε το πρόγραμμα «Vesijärvi 1», το οποίο χαρακτηρίστηκε, τότε, ως «η μεγαλύτερη αποκατάσταση τροφικής αλυσίδας στον κόσμο». Περισσότερες από έναν τόνο κατσαρίδες απομακρύνθηκαν από το Enonselkä Basin και πάνω από ένα εκατομμύριο νεαρά λαβράκια του γλυκού νερού τοποθετήθηκαν στη λίμνη, έως το 1987. Αυτό οδήγησε σε σημαντική μείωση της μπλε άλγης στη λίμνη.

Η ποιότητα του νερού σταδιακά άρχισε να βελτιώνεται και η λίμνη έγινε πλούσια σε υδρόβια φυτά και ψάρια. Οι πολίτες επέστρεψαν στις ακτές της λίμνης και έκαναν μπάνια, βελτιώνοντας τη σωματική και ψυχική τους υγεία!

Σύμφωνα με τη Φινλανδική Κοινότητα Αθλητικών Επιστημών, περίπου 150.000 Φινλανδοί είναι χειμερινοί κολυμβητές, μάλιστα συνηθίζουν να βουτούν στον πάγο! Το παγωμένο νερό θεωρείται πως έχει τεράστια οφέλη για τον οργανισμό.

Λόγω αυτού του σημαντικού αποτελέσματος που επετεύχθη, η πόλη σύντομα αναγνωρίστηκε για την περιβαλλοντική της εξειδίκευση και το 1996 το Τμήμα Περιβαλλοντικής Οικολογίας του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι είχε έδρα στο Λάχτι.

«Οργανώνουμε αρκετές εκδηλώσεις για τη λίμνη, εκτός από τις εκατοντάδες απογευματινές δραστηριότητες στις οποίες διδάσκω στον κόσμο την ιστορία της Vesijärvi. Αρκετοί κάτοικοι και τουρίστες θέλουν να συμμετάσχουν στις δραστηριότητες», αναφέρει ο Keto.

«Όλοι μαζί, σώσαμε τη λίμνη. Τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει εάν το προσπαθούσα μόνος μου», προσθέτει.

Διαβάστε επίσης: Η μικρή Φινλανδική πόλη που βραβεύτηκε ως η ιδανικότερη βιώσιμη πόλη – Μέρος 1ο